باشگاه ورزش‌های کوهستانی چکاد

صعود به قله میل بارسا(۳۱۵۰ متر)، یکی از فنی ترین قله های کشور در تاریخ 17 مهرماه 1405

شرح مختصر برنامه:

مبدا حرکت: روستای بنادک سادات( 2160 متر): 6:30

ابتدای دره چله خانه: 7:15 

سنگ معلق: 7:45

انتهای دره چله خانه ( 2860 متر) : 9:30

محل گذاشتن کوله ها و استفاده از طناب برای صعود (3060 متر) : 11

قله (3160 متر) : 12

بازگشت از قله : 12:15

محل اتمام فرودها روی دیواره غربی : 13:45

فرود از سنگ معلق: 15:45

پایان: 17:30

 

سرپرست برنامه: دکتر علی ترکان

شرکت کنندگان: دکتر علی ترکان، خانم لیلا نیکخواه

 

توضیحات:

این قله در منطقه مَنشاد استان یزد قرار دارد و از دو روستای بنادک سادات و منشاد، قابل دسترسی است. مسیر انتخابی ما، دره چله خانه در بالادست روستای بنادک سادات بود. مبدا صعود در جاده کمربندی روستا قراردارد و لوکیشن دقیق آن در تِرَک های موجود در سایت ویکی لاک قابل دستیابی هست. ما صبح زود از کنار جاده آسفالت راه افتاده و پس از 45 دقیقه پیمایش به ابتدای دره چله خانه رسیدیم، از ابتدای دره، دست به سنگ های تقریبا ساده شروع شده و پس از نیم ساعت به زیر سنگ معلق رسیدیم. در اون قسمت، سه عدد سنگ بزرگ روی هم قرار دارد که با عبور از کنار آنها که درجه سختی 10A داشتند, از زیر سنگ معلق رد شده و بعد از چند دقیقه دست به سنگ دیگر به محل انسداد دره رسیدیم، ناچارا از دیواره سمت چپِ دره خود را بالا کشیده و به روی گرده بالادستی رفته و از کف دره فاصله گرفتیم. سپس با توجه به تِرک، به صورت تراورس از روی چند گرده مجاور هم عبور کرده تا به یک پاکوپ سنگی باریک وارد شدیم و مجددا پس از نیم ساعت دوباره به کف دره رسیدیم. دیگر خبری از سنگ های بزرگ نبوده و با پیمایش پر شیبی به انتهای دره رسیدیم. حدودا 3 ساعت پیمایش تا انتهای دره طول میکشد و 700 متر ارتفاع میگیریم. در اینجا دیواره شمالی زیر قله نمایان میباشد که با تراورس پر شیب و خاکی بدی، باید به سمت راست و انتهای غربی دیواره برویم.در آنجا با دوسه تا دست به سنگ از داخل حفره ها، روی گرده سنگی انتهای دیواره به سمت بالا حرکت کرده تا به ابتدای دیواره غربی میرسیم. در اینجا تِرَک ها، بدلیل عمودی بودن مسیرها، گیج کننده بودند و تلاش ما برای پیدا کردن مسیر معمول گشایش شده توسط کوهنوردان یزدی به نام مسیر فراز، ناکام بود، بنابراین بر روی همان دیوار غربی، شکاف باز و خفته تر از بقیه رو انتخاب کرده و با سنگنوردی از یک دیواره حدودا 10 متری با درجه سختی 10B، به صورت فیری سولو( بدون استفاده از طناب) ابتدا من بالا رفتم و سپس همسرم لیلا با حمایت طناب بالا آمد. پس آن روی لبه پهنی قرار داشتیم که دو تکه 3 تا 4 متری با درجه سختی 10A, رو نیز مجددا فیری سولو صعود کردم و مجدا خانم نیکخواه با طناب و با یک زیگزاگ دست به سنگ آسان و کوتاه، پس از 5 و نیم ساعت پیمایش به قله رسیدیم. پس از استراحتی کوتاه، همان راه آمده رو بازگشتیم.در ابتدا بدلیل نبودن کارگاه مصنوعی، با بریدن تکه ای از طنابمون، یک کارگاه طبیعی زده و این چند تکه آخری رو که با سختی صعود کردیم، فرود آمدیم، در یکی از جاها، بعد از کشیدن طناب پس از فرود، طناب لاخ شد( بین سنگ ها گیر کرد) که مجبور شدم مجددا صعود کنم و آن را آزاد سازم. چند فرود دیگر با توجه به بودن یک کارگاه طبیعی و یک بولت از قبل، هم داشتیم تا به زیر دیواره غربی رسیدیم و سپس تمام راه رو از همان مسیر بالاآمدنی، برگشتیم و فرود آخر با طناب، در محل سنگ معلق بود که دارای دو بولت و یک حلقه میباشد. نهایتا پس از 11 ساعت پیمایش، در ساعت 5 و نیم عصر به محل پارک ماشین در کنار جاده رسیدیم.

وسایل فنی مورد نیاز( علاوه بر کلاه و هارنس و طناب انفرادی) ، یک حلقه طناب حداقل 40 متری، ابزار فرود و کارابین، اسلینگ 120 یکی دوتا، چند ابزار میانی مثل فِرندهای بزرگ. لازم بذکر است وجود مربی و یا راهنمای باتجربه الزامیست.

 

گردآورنده: دکتر علی ترکان